ગુજરાતી પ્રવાસી – Gujarati Pravasi

વિશ્વ પ્રવાસીઓ માટે, ગુજરાતી ભાષામાં

કઠમંડુ, નેપાળ

દિલ્હીમાં, અમે મિત્રો સાથે દિલ્હીની પ્રખ્યાત આલુ ટિક્કીની મજા માણી રહ્યા હતાં. હજી સમય હતો, ‘એક ઔર હો જાયે…’ ગરમાગરમ ટિક્કીનો સ્વાદ જ અનેરો હતો! અમારી રોયલ નેપાલ એરલાઈન્સની દિલ્હીથી કાઠમાંડો  જતી  ફ્લાઈટ સવારે સાડા અગિયારે ઉપડવાની હતી. દિલ્હીના ગજબના ટ્રાફિકમાં ફસાઈ ગયા પછી એરપોર્ટ પહોંચ્યા, ત્યારે સાડા દસ તો વાગી જ ગયા હતા. (તે જમાનામાં ફ્લાઈટ ઉપડવાના કલાક પહેલા પહોંચી શકાતું હતું.)

અમે રોયલ નેપાલ એરલાઈન્સના કાઉન્ટર પર પહોંચ્યા. ‘હાશ… કોઈ લાઈન જ નથી’ એવું વિચારતા હતા, તેવામાં જ એક કર્મચારીએ બૂમ પાડી, ‘RA 206 ફોર કાઠમાંડો?’ ..છેક ત્યારે અમે મોનિટર પર ‘RA 206 for KTM -LAST CALL’ અને ‘Departing at 10.45 am’ ઝબકતું જોયું. અમારી હવા જ નીકળી ગઈ! “ઓહમાયગોડ…” શું આ લોકોએ સમય બદલ્યો ને અમને જાણ પણ ન થઈ? કેમ, શું, એવું વિચારવાનો તો સમય જ ક્યાં હતો! ઘણી રકઝક પછી કર્મચારીએ અમારી ટિકીટો લીધી અને ‘હજી સામાન સ્ક્રીનીંગ પણ નથી કરાવ્યો ..?’ કંઈ સૂઝતું જ નહતું. દોડતાં દોડતાં અમે સામાન સ્ક્રીનીંગ કરાવ્યો. એરપોર્ટ પર અમે આમથી તેમ… તેમથી આમ… દોડાદોડ કરી મૂકી. ભાગાભાગ પછી, ચેક-ઈન થઈ ગયાં, બોર્ડિંગ પાસ અને પાસપોર્ટ લઈને અમે ‘ઈમીગ્રેશન’માં ગયા, તો ઓફિસરે માથું ધુણાવ્યું અને આટલાં મોડા હોવાથી અમને લેવાની ના પાડી. મને મનોમન મારી ઉપર જ ગુસ્સો આવ્યો, ટિક્કી ખાવા ન રોકાયા હોત તો … પછી ઓફિસરની માફી માંગી, વળી અમારા જૂથમાં ટાબરિયાં જોઈને કદાચ દિલ પીગળ્યું અને ફાઈનલી… છેવટે, અમે ફ્લાઈટમાં બોર્ડ થઈ ગયાં ત્યારે બીજાં સાથી પેસેન્જરોની આંખોમાંથી ગુસ્સો અમારા પર ઠલવાતો હતો. ‘સોરી’ કહેતાં શરમ પણ આવી.

કઠમંડુ દુનિયાનું સુંદર શહેર છે -કંઈક અલગ, કંઈક બેનમૂન. હિમાલયની ખીણમાં તે પથરાયેલું છે. એરપોર્ટથી શહેર જવાનો રસ્તો રળિયામણો હતો. દિવસ સરસ હતો, હિમાલયન રેન્જ ચોખ્ખી દેખાતી હતી. કઠમંડુમાં ઉતર્યા પછી કોઈવાર ભારતમાં હો એવી લાગણી અનુભવાય, પણ ના, જરાય નહીં. કારણકે આ શહેરમાં ભારતીયતાની તો અસર છે જ, પણ સાથે સાથે ચાઈનીઝ અસર પણ જણાઈ. શહેરના કેટલાંક માર્ગો પણ ચાઈનીઝ ગવર્મેન્ટે બનાવ્યાં છે, તેવું સાંભળ્યું. અમે ‘ધ રોયલ પેલેસ’ -રાજાના મહેલ પાસેથી પસાર થયા પણ પ્રવાસીઓ માટે અંદર જવાની મનાઈ હતી.

ચારેબાજુ પ્રવાસી ઓ જ પ્રવાસીઓ – તેમાંના મોટાભાગનાં ‘ટ્રેકીંગ’ કરવા આવ્યા હતા. કઠમંડુ ‘બેઝ’ છે અને અહીંથી જાતજાતના ‘ટ્રેક’ પર જવાય છે – માઉન્ટ એવરેસ્ટ પર ચઢવું હોય, તો પણ અહીં જ આવવું પડે. તેથી ‘ટુરિઝમ’નું બધું ચારેતરફ દેખાતું હતું – ટ્રાવેલ ઓફિસો, માહિતીકેન્દ્રો, રેસ્ટોરેન્ટ્સ, દુનિયાભરની વાનગીઓ પીરસતી રેસ્ટોરેન્ટસ, દુકાનો, ચીજ-વસ્તુઓ વગેરે.

પશુપતિનાથનું મંદિર

હજારો વર્ષ જૂનું પશુપતિનાથનું મંદિર જોઈને ખૂબ ભાવ આવ્યો. માત્ર હિંદુઓ જ અંદર જઈ શકતા હતા. અમે દર્શન કર્યા અને પરિક્રમા કરી.
પછી અમે સ્તૂપ જોવા ગયા અને નારાયણ ટેમ્પલ જોવા ગયા, જે શહેરથી દસ-પંદર કિલોમીટર દૂર હતું. અહીં વિષ્ણુ ભગવાનની મૂળ -સૂતેલા વિષ્ણુની મૂર્તિ છે. કઠમંડુમાં ઘણાં બધાં પ્રાચીન મંદિરો છે. જોકે અમે બધાં જ મંદિરો જોવા ન ગયા. તે સાંજે અમે નેપાલી નૃત્યકારોને માણ્યાં.

‘એડવેન્ચર’ માટે ઘણાં સાહસિકો અહીં આવે છે. સાહસિકો માટે ટ્રેકીંગ, રાફ્ટિંગ વગેરે ઘણું બધું હોય છે. અમે રાફ્ટિંગ કર્યું હતું. અહીંનો પ્રવાહ -રેપીડ્સ- ઝડપી તો હોય છે પણ રસ્તો પણ લાંબો હોય છે.

Advertisements

ફેબ્રુવારી 7, 2011 - Posted by | નેપાળ, પરદેશ | , ,

હજુ સુધી કોઈ ટિપ્પણીઓ નથી.

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: